Ramadan Pllana                

DËSHMI TË KOHËS: Jusuf Gërvalla dhe enigma e « Komitetit Qendror » të LNÇKVSHJ-së

(Fjala mbajtur në “Flaka e Janarit”, me rastin e tridhjetë vjetorit të rënjes së dëshmorëve, Jusuf Gërvalla, Kadri Zeka e Bardhosh Gërvalla, më 04. 02. 2012 në Heidelberg, Gjermani)

Albaniapress.com 07.shkurt 2012  4:19


- Fjalët dhe punët e njerëzve të mëdhenj nuk janë sipas vendit e kohës së tyre, ato mund t'i përshtaten çdo kohe dhe çdo vendi! (Sami Frashëri)

Të nderuar vëllezër e motra,
Të dashur familjarë të të gjithë dëshmorëve të rënë për lirinë e Atdheut,
Bashkatdhetarë e miq të nderuar,
Pjesëmarrës në këtë Akademi përkujtimore,
FLAKË QË NUK SHUHET KURRË!...

U mbushën plot tridhjetë vjet nga vrasja mizore prej dorës kriminele serbo-jugosllave e Jusuf Gërvallës, Kadri Zekës e Bardhosh Gërvallës. Por, heronjtë nuk vdesin kurrë, sepse emrat dhe veprat e tyre bëhen të pavdekshëm! Ata, u nderuan, nderohen e do të nderohen me respekt të madh nga populli, kështu ata e fituan përjetësinë në zemrat e kombit, sepse ata u ngritën për të mos rënë kurrë.

Këto ditë, kur po i kujtojmë bijtë e bijat më të mira të popullit tonë të rënë për liri e bashkim kombëtar, njëkohësisht do ta përkujtojmë e do e festojmë, me mburrje e krenari, edhe njëqindvjetorin e Pavarësisë së Shqipërisë.

-Pa vetëmohimin, pa flijimet, pa gjakun e të gjithë dëshmorëve; - nuk do kishte Shqipëri!
Vrasja tinëzare, më 17 janar 1982, në Gjermani, e Jusuf Gërvallës, Kadri Zekës dhe Bardhosh Gërvallës, nga dora e zezë kriminale serbo- jugosllave e dëmtoi shumë Lëvizjen tonë ilegale, por Lëvizja jonë për liri e bashkim kombëtar nuk u shua dot, me vrasjen e tre yjeve të pashuara, përkundrazi; -atdhetarët e përkushtuar e intensifikuan dhe e vazhduan luftën duke çuar në vend amanetin e dëshmorëve.

-Dita e rënies së tyre është njëkohësisht edhe themeli i Bashkimit të Organizatave ilegale shqiptare në ish Jugosllavi, kur ata u pajtuan që të bashkoheshin e të shkriheshin në një Lëvizje të vetme, e si rrjedhim do të formohet Lëvizja Popullore e Kosovës (LPK), më 17 shkurt 1982.

-Përkundër përpjekjeve të armikut shekullor për ta shuar luftën tonë të drejtë e të shenjtë për liri e bashkim kombëtar, LPK-ja ia arriti që të formojë edhe Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës (UÇK-në), e cila e bëri të pamundurën, e luftoi dhe e dëboi, njëherë e përgjithmonë okupatorin shekullor serb nga Kosova.

Mbesin të paharruar dëshmorët e kombit të çdo brezi, pra edhe Jusufi, Kadriu e Bardhoshi me bashkëmendimtarët e bashkëveprimtarët e vet, me emra të dëshmorëve të paharruar, si Fazli Greiqevci e Shaban Shala, Rexhep Elmazi e Hilmi Rakovica, Rexhep Mala e Nuhi Berisha, Afrim Abazi, Zija Shemsiu, Afrim Zhitia e Fahri Fazliu, Metush Krasniqi, Ali Ajeti, Xhemajli Berisha, Fadil Vata, Ahmet Haxhiu e shumë e shumë të tjerë…

Këtë zinxhir flakadan kombëtar do ta kurorëzojë me shkronja të arta plejada e Epopesë së lavdishme e heroike e UÇK-së, me Komandantin legjendar Adem Jashari, bashkë me të vëllai Hamzën e me familje, me luftën pa kompromis me pushtuesin, luftë që do të sakrifikojë bijtë e bijat më të mira të kombit nga të gjitha trojet tona, disa prej të cilëve po i përmendim këtu ishin luftëtarë të UÇK-së, tani janë dëshmorë: Zahir Pajaziti, Edmond Hoxha, Hakif Zejnullahu, Mehë Uka, Adrian Krasniqi, Ilir Konushevci, Mujë Krasniqi, Luan e Shkëlzen Haradinaj, Fehmi e Xhevë Lladrovci, Ismet Jashari, Agim Bajrami, Bashkim Krasniqi, Labinot e Visar Krasniqi, Kadri Kokollari, Remzi Ademaj, Ferki Aliu, Bahri Kuçi, Xhemajl Fetahu, Gursel e Bajram Sylejmani, Tahir Sinani – “Tahir Shqipëria”, Indrit Cara – “Ushtar Kavaja”, Ahmet Kaçiku, Naser Kodra, Luljeta Shala, Mustafë Shyti, Bekim Berisha, Bedri Shala, Myrvete Maksutaj, Jetë Hasani, Agim Ramadani, Rasim Kiçina, Abedin Rexha, Xhavit Morina, e qindra të tjerë, tashmë të skalitur me shkronja të arta në faqet e historisë sonë të re.

Adem Jashari, me UÇK-n, heroike; - me ata qindra e mijëra luftëtarët trima do t’i shkëpusin, njëherë e përgjithmonë, zinxhirët e zinj të robërisë serbe duke ia dhënë Serbisë grushtin vendimtar në beteja të pandërprera të lavdishme dhe tejet të pabarabarta në armatim e në ushtri duke e bërë Drenicën kala të pamposhtur e varr të armikut dhe Kosovën mollë të ndaluar për apetitet kriminele pushtuese të Serbisë.


Aktiviteti ilegal i Jusuf Gërvallës dhe enigma e « Komitetit Qendror » të LNÇKVSHJ-së

Të nderuar miq,
Të nderuar të pranishëm,
Unë, si njëri nga aktivistët e orëve të para të LNÇKVSHJ-së, ia kam shtruar vetes detyrë, si obligim moral kombëtar e historik që, brenda mundësive të mia subjektive e objektive, t’ i sqaroj e ndriçoj edhe disa ngjarje të kësaj Lëvizje të cilat kanë mbetur ende të pandriçuara. Njëra nga këto ngjarje është edhe enigma e formimit të « Komitetit Qendror » të saj, më saktësisht angazhimi i Jusufit në udhëheqësin e kësaj organizate. I siguroj miqtë e mijë se do të vazhdojë që t’ i ndriçoj deri në fund të gjitha enigmat e pazgjedhura; kurse, atyre që mundohen të më bëjnë heshtak për të vërtetën me shantazhime apo me shprehjet e tyre të urrejtjes ndaj meje, iu përgjigjem me të vetmin mjet që posedoj : me të të shprehurit e të përhapjes së të vërtetës historike.

Unë, kam shkruar për Jusuf Gërvallën, në kujtimet e mia, kam shkruar edhe në reagimet e mia me ata që nuk jam pajtuar me disa mendime e qëndrime rreth aktivitetit të heroit tonë në LNÇKVSHJ. Të gjitha shkrimet e mia gjenden te « Pashtriku » në DËSHMI PËR ORGANIZATËN PATRIOTIKE LNÇKVSHJ.

Në këtë punim do të përpiqem që ta sqaroj e ndriçoj, deri diku; enigmën e « Komitetit Qendror » të LNÇKVSHJ.

Si erdhi Jusuf Gërvalla si kuadër i lartë në LNÇKVSHJ?

Në shkrimin tim të fundit me titull « JUSUF GËRVALLA ishte angazhuar në LNÇKVSHJ drejtpërsëdrejti nga METUSH KRASNIQI”, Publikuar më 05 mars, 2011, në « Albaniapress », e mora si moto një citat të një mendimtari francez, i cili thotë se:
“Miqtë e së vërtetës janë ata që e kërkojnë atë, e jo ata të cilët mburren se e kanë gjetur.”
-Kjo maksimë e fuqishme jetësore, më pëlqeu shumë sepse nga miqtë që i kam dhe nga ata që i kam fituar nga shkrimet e mia e nëpërmes shkëmbimeve elektronike, nga ata që i kam takuar nëpër Akademitë përkujtimore për dëshmorët e kombit e për ngjarje tjera që janë mbajtur në Zvicër, Gjermani e Kosovë, kam marrë materiale informative historike të cilat më ndihmojnë shumë për të plotësuar boshllëkun e njohurive të mia...

Njëri nga miqtë më të nderuar që më ndihmoj lidhur me ndriçimin e gjenezës së LNÇKVSHJ-së duke konstatuar se, ajo e ka burimin në takimin e Dajkocit të Dardanës, në shtëpinë e Bacë Metush Krasniqit, më 2, 3 dhe 4 shtator të vitit 1974, është atdhetari, poeti dhe veprimtari i paepur i Shqipërisë Etnikë, është vëllai im i idealit kombëtar – Baca Zeqir Gërvalla. Baca Zeqë ka qëndruar edhe dy net , gjatë atij takimi, në konakun e Metush Krasniqit për të biseduar, projektuar e intensifikuar planet për Organizatën e Re e të bashkuar që do të emërtohej tre vite më vonë me emrin “LËVIZJA NACIONAL ÇLIRIMTARE E KOSOVËS DHE E VISEVE TJERA SHQIPTARE NË JUGOSLLAVI » (LNÇKVSHJ)".

-Po atë vit, më 1974, Jusuf Gërvalla nëpërmjet Zeqir Gërvallës njihet me Simbolin e Rezistencës sonë kombëtare, me Adem Demaçin dhe me veprimtarin e paepur për çlirim e bashkim kombëtar, me Ahmet Haxhiun, me të cilët fillon aktivitetin intensiv ilegal për çlirim e bashkim kombëtar. Më vonë Jusufi, pas burgosjes së Adem Demaçit, i cili konsiderohej si njëri nga udhëheqësit e Organizatës së re e cila pritej të formohej, pra LNÇKVSHJ, poashtu me ndërmjetësimin e Zeqir Gërvallës, kontakton me Metush Krasniqin, themeluesin e kësaj organizate. Metushi e vënë në kontakt me Sabri Novosellën, si kuadër të Lëvizjes, kurse si koordinator në mes Jusufit e Metushit caktohet Sabriu, për arsye të konspiracionit.

Si erdhi Jusuf Gërvalla dhe unë, Ramadan Pllana, në « Komitetit Qendror » të LNÇKVSHJ?!

Në Statutin e Lëvizjes Nacional-Çlirimtare të Kosovës dhe Viseve Shqiptare në Jugosllavi, Neni II, ku flitet për Komitetin Qendror shkruan: “ LNÇK-në e udhëheqin Komiteti Qendror (K.Q) i LNÇK-së dhe Komitetet e Qarqeve dhe Komiteti Vendeve, të cilat janë të varuar prej KQ-së të LNÇK-së”. Në mbledhjen themeluese të Lëvizjes nuk u zgjodh K.Q. i saj, kjo u la për më vonë, kur të krijoheshin kusht më të përshtatshme dhe të vinin kuadra të reja. Në asnjë deklarim të Sabri Novosellës nuk pohohet, as me gojë e as me shkrim, se kur është formuar “ Komiteti Qendror” dhe kush ishin anëtarët e këtij Komiteti, përveç trillimeve e mashtrimeve të anëtarësisë së gjerë se ekziston K.Q. Kam pritur shumë nga kujtimet e tij, që i ka shkruar në fejtonin ”Njëri nga ata” ( Rrëfim në veten e tretë”), ku nuk e përmend fare K.Q. të LNÇKVSHJ-së!...

-Aktualizimi i “Komitetit Qendror”, me gjasë, u bë me shtruarjen e kësaj çështje, nga Jusuf Gërvalla në vitin 1978. Sabriu, me dinakërinë e tij, duke pohuar se Komitetet ekzistojnë, sipas vazhdimësisë dhe përbërjes së LRBSH-së, duke lënë të kuptohet se K.Q. ka pranuar edhe dy anëtarë të rinj, “Sokolin”-Jusuf Gërvallën, me propozimin e tij dhe “Qemajlin”- Ramadan Pllanën, propozuar nga Shefqet Jashari.

Duke u nisur nga ky fakt, kur Jusufi dhe unë u njoftuam se jemi pranuar në K.Q., unë kam konstatuar se “Komiteti Qendror” i LNÇKVSHJ-së, në formim, përbëhej nga Metush Krasniqi, që ishte Kryetar e themelues i Lëvizjes, nga Sabri Novosella e Shefqet Jashari, (bashkëthemelues) dhe Jusuf Gërvalla e unë, Ramadan Pllana, anëtarë të K.Q. që ishim në lidhje para se të formohej LNÇKVSHJ-ja, për Jusufin u theksua më lart, kurse unë kisha lidhje me Shefqet Jasharin gjashtë muaj para se të formohej organizata. Me t'u krijuar Lëvizja, unë, me anëtarësinë e grupit tim " Shkëndijat e Kuqe" iu bashangjitëm, u shkrimë në të...

Për këtë më shumë mund të lexoni në artikullin tim “ DËSHMI PËR AKTIVITETIN TIM SI KUADËR NË KQ TË LNÇKVSHJ’-së” publikuar në «Pashtriku.org» janar 2011). Nga këtu del, de jure e de facto, se të gjitha «Komitetet» që i ka përmendur Sabri Novosella kanë qenë fiktive, të trilluar, për interesa të tij private e klanore dhe se na ka gënjyer rrastë të gjithëve.

-Megjithatë, KQ i LNÇKVSHJ-së në përbërje të Metush Krasniqit, Jusuf Gërvallës, Shefqet Jasharit, Ramadan Pllanës si dhe të anëtarësisë së gjerë, të cilën e kam përmendur në kujtimet e mia ka bërë punë të sinqertë dhe pa hile. Nga analizat e mia që i kam bërë, bashkë me Abdyl Lahun, njërit nga shokët e mi më të besueshëm, djalë i dajës së Adem Demaçit, dhe me Ahmet Haxhiun, njërit nga bashkëveprimtarët më të besueshëm të Adem Demaçit, lidhur me njohurit e Bacës Adem për formimin e LNÇKVSHJ-së, si vazhdimësi e LBRSH-së, në të cilën thirrej Sabri Novosella, si dhe me “porosinë” e Bacës Adem për të shkuar në Stamboll te Tefik Straja, fjala është për shkuarjen time në Turqi në tetor të vitit 1979, kam ardhur në përfundim se Sabri Novosella nuk e ka thënë të vërtetën. Mu për ketë arsye, për të pasur një argument, i kam shkruar Bacës Adem një letër elektronike, më 19 qershor të vitit 2007, përgjigjën e kam marrë të nesërmen, qe dy pyetjet, nga pesë pyetjet e shtruara, që kanë të bëjnë me të vërtetën historike. Baca Adem, Sa ka realitet në dijeninë tënde për formimin e LNÇKVSHJ-së?
2. Sa është e vërtetë se ti ke porositur që të kontaktojmë me Tefik e Njazi Strajën?
BACI ADEM MË PËRGJIGJET:

“VËLLA RAMADAN,
KE BËRË SHUMË MIRË QË MË KE INFORMUAR PËR GJËRA QË KAM DITË FARE PAK E JO NGA DORA E PARË. PO BËN MIRË QË PO MË PYET DHE PO TË PËRGJIGJEM SHUMË SHKURT. PIKA NJË: NUK KAM PASUR ASNJË DIJENI, MIRËPO DËSHIRA IME INTIME KA QENË QË VEPRIMTARIA E LËVIZJES TË VAZHDOHET, PRANDAJ EDHE PO TË MË PYETNIN DO TË KISHA QENË PËR TË VAZHDUAR PUNËN. ËSHTË PUNË TJETËR SE SA NJERËZIT E ANGAZHUAR KANË PASUR KAPACITET TË ARRIJNË REZULTATE EDHE MË TË MËDHA. PIKA E DYTË. NUK E KAM POROSITUR SE NUK KAM PASUR SI TA BËJA KËTË PUNË, POR SIKUR TË KISHA PASUR MUNDËSI DO TA BËJA EDHE ATË PUNË. QËLLIMI KRYESOR KA QENË TË VAZHDOHEJ PUNA ASHTU SA KEMI PASUR MUNDËSI".

Sa dëme i ka sjellë Sabri Novosella Lëvizjes sonë dhe konkretisht Jusuf Gërvallës me këto marifete duke u thirrur në “Komitetin Qendror” e në emra të Metush Krasniaqit e të Adem Demaçit.

Tani, Sabriu shkruan libra historike duke sharë historinë e Shqipërisë e personalitetin e Enver Hoxhës, ngjashëm me fashistët, me reaksionarët e me armiqtë e Shqipërisë. Lidhur me ketë dua që ta përkujtoj Sabri Novosellën, se çka ka shkruar Fan Noli i madh, njëri ndër demokratët më të mëdhenj të kohës së vet në Evropë, lidhur me reaksionarët dhe për personalitetin e Enver Hoxhës: “…Ballistët tanë kanë vdekur porsa falimentoi politika e tyre e bashkëpunimit me fashistët dhe nazistët. Desh perëndia erdhën partizanët me Enver Hoxhën në krye dhe jo vetëm e nxorën Shqipërinë nga hendeku i vdekjes, por edhe e vunë atë në radhën e të gjallëve, pranë shteteve aleate. Sikur të ngjante e pangjara dhe ballistët tanë të kishin qëndruar në fuqi pas disfatës gjermane, përfundimi do të ishte një anarki e plotë, më e keqe se ajo e Greqisë, e cila do ta shpinte ose në një diktaturë reaksionare ose në copëtimin final. S’ka shqiptarë me pesë pare mend që t’i përkrahë ballistët, që duan ta shpien Shqipërinë në buzë të varrit, për herë të dytë. Mos ua varni torbën po u tregoni vendin, dhe vendi i tyre është në varret e fashizmës”. (Fan Noli « Dielli » 26 mars 1947)...

-Më poshtë po e jap shkrimin e Jusuf Gërvallës, ku shihet qartë se sa ishte besnik ndaj Shqipërisë Socialiste, në kundërshtim të plotë me fyerjet shtetit amë të asaj kohe që ia bënë Sabri Novosella.

DY FJALË PËR NUMRIN E PARË TË « LAJMËTARIT TË LIRISË »

Kemi nderin që, në kushte jashtëzakonisht të vështira të ilegalitetit, të dalim para lexuesit shqiptar me një revistë të përdymuajshme revolucionare, që e kemi emërtuar « Lajmëtari i lirisë ». Shpresojmë se nëpërmjet këtij organi do t’ia dalim me sukses të bëhemi zëdhënës të aspiratave revolucionare të djalërisë shqiptare të Kosovës, e cila nuk e ndal dot luftën për çlirim nga robëruesi i egër jugosllav dhe për bashkim me vendin amë, Shqipërinë.
Kështu, shpresojmë të plotësojmë edhe një detyrë, një dimension të luftës sonë të përgjithshme: të demaskojmë botërisht armikun tonë shekullor, qeverinë shoviniste të Beogradit, dhe t’u bëjmë jehonë ideve dhe veprimeve të lëvizjes së përgjithshme nacionalçlirimtare në pjesën e robëruar të atdheut tonë, në tokat shqiptare të robëruara nga Jugosllavia.

Krahas përvojës së begatshme revolucionare të Partisë së Punës të Shqipërisë dhe të ndërtimit socialist në vendin tonë amë; krahas pasqyrimit të gjendjes ekonomike, shoqërore e kombëtare të shqiptarëve, që lëngojnë nën zgjedhën e egër sllave, në revistën tonë do të bëjnë vend dhe do të priten me mirëseardhje të gjitha ato ide e veprime, që shpien kah realizimi i aspiratave tona shekullore. Me fjalë të tjera, për ne do të jenë të mbara të gjitha idetë dhe veprimet revolucionare, që zhvillohen qoftë në planin ilegal, gjysmë-ilegal apo në planin legal e që përputhen me platformën tonë revolucionare.

Cila qenka platforma jonë?

Përgjithësisht, ne përvetësojmë vijën ideopolitike të Partisë së Punës të Shqipërisë, me adaptime minimale, që implikohen aty-këtu nga gjendja jonë karakteristike. Përafërsisht këtë vijë ndoqën afro pesëdhjetë organizatat dhe grupet patriotike revolucionare të shqiptarëve të Kosovës, që armiku, fatkeqësisht, arriti t’i dëmtojë bukur shumë qe tridhjetë e pesë vjet.

Kemi njoftime se armiku ynë shekullor, qeveria e Beogradit, për të dëmtuar luftën tonë të drejtë, e cila mund të arrihet vetëm duke përfillur idenë e një revolucioni të përgjithshëm socialist, djem nga radha e shqiptarëve ushtron dhe organizon në një ushtri iluzioniste, në ushtrinë e treqind partive emigrante shqiptare, që hanë bukën e imperializmit dhe njëkohësisht ia zgjasin jetën qeverisë shoviniste të Beogradit. Lufta e emigracionit shqiptar, me rrënjë në imperializmin e kalbëzuar e me idenë e saj të përgjithshme – shkatërrimin e Shqipërisë së sotme dhe të rezultateve të saj të shkëlqyera në avancimin e socializmit, jo vetëm që është luftë e huaj për ne, por ajo do të luftohet pa kompromis, sikundër që luftohet çdo fraksion armiqësor, që do të quhet dezertim nga e vetmja luftë e drejtë – revolucioni socialist.

Më në fund, me shpresë se do t’ia dalim me sukses punës së nisur dhe se do ta gëzojmë edhe lexuesin tonë të etshëm për vlimet revolucionare në tokat shqiptare, ne po ia lëmë me kaq « Lajmëtarit të lirisë » të na flasë vetë për preokupimet, platformën dhe për idetë revolucionare që do të pasqyrohen në të.
Redaksia

Të pavdekshëm janë ata që luftuan dhe derdhën gjakun për lirinë e Atdheut! Epopeja e lavdishme të cilën e krijuan Jusufi, Kadriu e Bardhi, e të cilën e realizuan trimat dhe trimëreshat e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, do të jetë e përjetshme!

Të nderuar vëllezër e motra!
Të dashur familjarë të dëshmorëve të rënë për lirinë e Atdheut!
Bashkatdhetarë e miq të nderuar!
Pjesëmarrës në këtë Akademi përkujtimore,
FLAKË QË NUK SHUHET KURRË!

Në fund të këtij punimi, duke iu qasur mendimit të ideologut të madh rilindas të Shqipërisë, Sami Frashërit, se: “ Fjalët dhe punët e njerëzve të mëdhenj mund t’i përshtatën çdo kohe dhe çdo vendi”, -po e lartësoj këtë Akademi Përkujtimore edhe me fjalët e Kadri Zekës, se:
- Vetëm bashkimi i të gjithë shqiptarëve pa dallim feje, klase a pikëpamjesh politike mund të shpëtojë atdheun tonë nga kthetrat e përgjakshme të armiqve. T’i bashkojmë grushtet e zemrat tona në këtë luftë të shenjtë.
(Kadri Zeka)

Lavdi e përjetshme Jusufit, Kadriut e Bardhoshit – tre yjeve të pashuara!
Lavdi luftës së UÇK-së heroike me komandantin legjendar, Adem Jasharin në krye!
Lavdi gjithë dëshmorëve të rënë për Liri!

Shtutgart, më 4 shkurt 2012

Kommentare

Postimi më i lexuar

Gazetari Bozhinovski thotë se Ali Ahmeti organizoi eliminimin e vëllezërve Gërvalla [dokument]

Skelet për tri i biografi

Kush e vrau Kadri Zekën dhe Vllezërit Gervalla ?